Słowa wsparcia dla osób w żałobie p

Słowa wsparcia dla osób w żałobie po samobójczej śmierci bliskiej osoby:

1. Potrafisz przeżyć. Możesz w to wątpić, ale pamiętaj, że potrafisz.

2. Pytaj “dlaczego to się stało?” tak długo, dopóki nie musisz już tego wiedzieć lub wystarczają Ci połowiczne odpowiedzi na to pytanie.

3. Możesz czuć się całkowicie opanowany przez silne uczucia, ale pamiętaj, że wszystko co czujesz jest całkowicie normalne.

4. Złość, poczucie winy, poczucie zagubienia, zapominanie rzeczy, o których zawsze się pamiętało to całkowicie normalne reakcje. Nie są to oznaki popadania w szaleństwo, lecz objawy żałoby.

5. Możesz być zły na tego, kto już nie żyje, na świat, na Boga, na siebie. Nie ma nic złego w wyrażaniu tych emocji.

6. Prawdopodobnie czujesz się winny, że zrobiłeś coś złego lub coś zaniedbałeś. Jeżeli potrafisz sobie wybaczyć, poczucie winy zmieni się w poczucie żalu.

7. Myślenie o samobójstwie jest w Twojej sytuacji normalne. Nie znaczy to, że rzeczywiście zrobisz sobie krzywdę.

8. Nie bądź przerażony wizją lat życia, które są przed Tobą. Żyj dla chwili, żyj dzień za dniem.

9. Znajdź osobę, która umie i chce Ciebie słuchać. Zadzwoń lub idź do niej, gdy czujesz potrzebę porozmawiania z kimś.

10. Nie bój się płakać. Łzy leczą.

11. Daj sobie czas na powrót do normalnego życia.

12. Pamiętaj, że wybór nie należał do Ciebie. Nikt nie decyduje o życiu kogoś innego.

13. Nie bój się złych dni, kiedy powracają silne emocje. Jest to normalne.

14. Odłóż na później podejmowanie ważnych decyzji.

15. Nie odmawiaj sobie możliwości korzystania z pomocy psychologa.

16. Pamiętaj, że członkowie Twojej rodziny i przyjaciele, też cierpią.

17. Miej cierpliwość dla samego siebie i tych, którzy nie mogą zrozumieć co się wydarzyło w Twoim życiu.

18. Naucz się wyznaczać granice i mówić “nie”.

19. Unikaj ludzi, którzy mówią co i jak powinieneś czuć.

20. Nie zapominaj, że istnieją grupy wsparcia, które mogą Ci pomóc. Jeżeli w Twoim mieście ich nie ma, to poproś psychologa czy innego specjalistę o pomoc w ich zorganizowaniu.

21. Oprzyj się na wierze. Bardzo może Ci ona pomóc.

22. Doświadczanie objawów fizycznych podczas żałoby (np. bólu głowy, utraty apetytu, bezsenności) jest zupełnie normalne.

23. Śmiech i uśmiech leczą.

24. Nie uciekaj przed swoim gniewem, poczuciem winy i innymi emocjami. Zadawaj swoje pytania tak długo, jak długo jest Ci to potrzebne. Rozpoczęcie życia na nowo nie oznacza zapomnienia zmarłego.

25. Nigdy nie będziesz już taki jak przedtem. Ale możesz żyć dalej i dalej się rozwijać.

Iris Bolton (1996), “My son... My son. A guide to healing after death, loss, or suicide”, Atlanta: Bolton Press

Wyszukiwanie

Kontakt

Linki

Mapa serwisu

Dodaj newsa